صلابت يا جمود نعشي پديده اي است كه در حين تغييرات پس از كشتار در عضلات دام كشتار شده به علت پايين آمدن ميزان ATP ايجاد شده، با سفت شدن ماهيچه(گوشت) همراه است. هنگامي كه ميزان ATP به 80% مقدار اوليه برسد، صلابت نعشي شروع خواهد شد.

پس از كشتار به علت توقف جريان خون و نرسيدن اكسيژن و مواد غذايي به بافت ها و عدم خروج مواد زايد متابوليك توسط جريان خون، تغييرات قابل ملاحظه اي در بافت عضلاني ايجاد مي شود.    ماهيچه ها پس از خون گيري، معمولاً در حال استراحت مي باشند. اگرچه انقباضات خفيف و گاهي موضعي در لاشه ها مشاهده مي گردد.

تغييرات بيوشيمايي پس از كشتار با تجزيه ATP شروع مي شود. به موازات آن، سنتز ATP به صورت بي هوازي به وسيله فسفردار شدن، گليكوليتيك انجام مي گيرد، به طوري كه تا مدتي ميزان ‍ ATP پايين نمي آيد.

در اثر تجزيه گليكوژن به صورت بي هوازي، اسيد پيرويك تبديل به اسيد لاكتيك شده و به علت عدم حمل آن توسط جريان خون در عضلات باقي مي ماند. تجمع اسيد لاكتيك موجب نزول مداومpH درگوشت مي گردد و پايين آمدن ميزان pH تجزيه ATP را سرعت مي بخشد. با رو به اتمام گذاشتن ذخاير گليكوژني و كراتين فسفات سنتز ATP كمتر شده و بعد متوقف مي شود. همزمان با آن پديده اثر نرم كنندگي ATP نيز از بين خواهد رفت و ماهيچه سفت مي شود.

از عواملي كه روي ايجاد صلابت نعشي تاثيرمي گذارد، درجه حرارت است. هر قدر حرارت گوشت پايين تر باشد، گيكوليز بي هوازي كندتر مي شود. سرد كردن سريع گوشت موجب كندي تغييرات پس از كشتار شده، شروع صلابت نعشي را به تعويق مي اندازد. انجماد گوشت قبل از آغاز جمود نعشي باعث مي شود كه جمود نعشي ايجاد نشود. در چنين گوشت هايي صلابت نعشي پس از رفع انجماد (انجماد زدايي) ظاهر مي شود.

 صلابت نعشي معمولاً ارتباطي با انقباضات ماهيچه اي ندارد ولي سرد كردن گوشت بلافاصله پس از كشتار به طوري كه درجه حرارت عضلات به 14درجه سانتيگراد يا پايين تر برسد، موجب ايجاد يك انقباض عضلاني غير قابل برگشت در گوشت گاو و گوسفند مي گردد. اين پديده را كوتاه شدن يا انقباض دراثر سرما مي نامند كه اثرات نامطلوبي روي تردي دارد.